Μπέλανε Μόσκαρι
Μπέλανε Μόσκαρι | |
---|---|
![]() | |
Γενικές πληροφορίες | |
Γέννηση | 21 Οκτωβρίου 1845[1] Pomáz |
Θάνατος | 31 Ιουλίου 1917[1] Mogersdorf[1] |
Χώρα πολιτογράφησης | Ουγγαρία |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | γεωγράφος |
![]() | |
Η Μπέλανε Μόσκαρι (1845–1917), ήταν μια Ουγγαρέζα γεωγράφος και ένας από τους πρώτους ανθρώπους από τη χώρα της που έγραψε εκτενώς για τα ταξίδια του. Είχε ταξιδέψει στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική και τη Βόρεια και Νότια Αμερική. Μερικές φορές αποκαλούσε τον εαυτό της Μπέλαν Μόσκαρι, Μαρία Φάι.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Μπέλανε Μόσκαρι γεννήθηκε στο Πόμαζ, στην περιφέρεια της Πέστης, στην Ουγγαρία, στις 21 Οκτωβρίου 1845 με το όνομα Μαρία Φάι. Ήταν κόρη των γαιοκτημόνων Ιγκνάς Φάι και Φρανσίσκα Κενέσεϊ. Η μητέρα της πέθανε όταν η Μαρία ήταν μόλις ενός έτους, κι έτσι ο πατέρας της και ο πρώην κηδεμόνας του πατέρα της, ο συγγραφέας Αντράς Φάι, ανέλαβαν από κοινού την ανατροφή της. Οι οικονομικοί πόροι για τη μόρφωσή της προέρχονταν από έσοδα από τις γεωργικές εκτάσεις της οικογένειας. Μεταξύ οκτώ και δώδεκα ετών, η Μαρία έζησε στην Πέστη και μετά επέστρεψε στο σπίτι του πατέρα της στο Πόμαζ και έμαθε πολλές ξένες γλώσσες, χειροτεχνία και πιάνο. Όταν ήταν 14 ετών, ο πατέρας της Μόσκαρι την πήγε να επισκεφτεί τη Βενετία της Ιταλίας, κάτι το οποίο φούντωσε το πάθος της για ταξίδια, που θα την κρατούσαν σε κίνηση για το υπόλοιπο της ζωής της. [2] [3] [4]
Η Μαρία παντρεύτηκε τον Μπέλα Μόσκαρι το 1862 και υιοθέτησε το σύνθετο όνομά της: Μπέλανε Μόσκαρι Μαρία Φάι. Μαζί με τον σύζυγό της, ζούσε σε ένα μικρό χωριό στην περιφέρεια Νόγκραντ, στο οποίο καταπιανόταν με την κηπουρική. Στον ελεύθερο χρόνο τους, το ζευγάρι ταξίδευε εκτενώς, κυρίως επισκεπτόμενοι την Ελβετία, την Ιταλία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Αγγλία και τη Γερμανία. Ωστόσο, ο σύζυγος της Μόσκαρι πέθανε το 1890 και εκείνη, που δεν είχε παιδιά, δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ. [2] [3] [4] Αντίθετα, νοίκιασε τα κτήματά της και άρχισε να ταξιδεύει γράφοντας. Όπως αναφέρει η ίδια: [4]
Εγώ, που δεν ήξερα πώς ήταν η γλυκιά αγκαλιά της μάνας, της οποίας η έγγαμη ζωή δεν ευλογήθηκε από τη μοίρα με ένα παιδί που θα μπορούσα να το κυριεύσω με την αγάπη μου, στη μοναξιά μου αναζήτησα παρηγοριά και βρήκα γαλήνη στις ομορφιές της φύσης και τους κινδύνους του ταξιδιού. [4]
Τον Ιανουάριο του 1893, μαζί με την αδερφή της, η Μόσκαρι ταξίδεψε σε χώρες των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής. Επισκέφθηκαν την Ελλάδα, την Τουρκία, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο, φτάνοντας ακόμη και στη Νουβία, στον ποταμό Νείλο. [4] Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, η Μόσκαρι έμαθε αγγλικά, τα οποία θα της ήταν χρήσιμα σε μελλοντικές αποστολές της. [2]
Λίγους μήνες μετά την επιστροφή της, η Μόσκαρι ξεκίνησε το πρώτο της σόλο ταξίδι για να εκπληρώσει την παιδική της επιθυμία να δει την Ινδία, τα Ιμαλάια και το νησί της Κεϋλάνης (που σήμερα ονομάζεται Σρι Λάνκα). [3] Όλο το ταξίδι της πήρε τρεις μήνες. [2] Το πρώτο της βιβλίο με τον τίτλο Σημειώσεις από την Ινδία και την Κεϋλάνη περιείχε 80 φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από τη συγγραφέα και εκδόθηκε το 1899 από την εκδοτική εταιρεία Athenaeum R. Company στη Βουδαπέστη. Το βιβλίο κυκλοφόρησε ξανά το 1901 και το 1902 σε διευρυμένη μορφή. Όλα τα οικονομικά έσοδα από τα βιβλία της Μόσκαρι πήγαν σε φιλανθρωπικές οργανώσεις προς όφελος οικογενειών και ορφανών της Ουγγαρίας. [3]
Αφού πέρασε λίγο χρόνο στην πατρίδα της, η Μόσκαρι ξεκίνησε να κάνει υπερατλαντικά ταξίδια και δύο φορές ταξίδεψε στη Βόρεια Αμερική: μία φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1896, συμπεριλαμβανομένης της Αλάσκας, και στη συνέχεια στο Μεξικό το 1904. Από το Μεξικό, είχε σχεδιάσει να συνεχίσει το ταξίδι της σε όλο τον κόσμο, αλλά αυτή η διαδρομή έκλεισε λόγω του συνεχιζόμενου Ρωσοϊαπωνικού Πολέμου (1904–1905). [3] [4] [5] Αντίθετα, πήγε στη Νότια Αμερική επισκεπτόμενη την Κόρδοβα, την Οριζάμπα, την Πόλη του Μεξικού, την Κουερναβάκα, το Ακαπαντζίνγκο, το Γκουαναχουάτο και το Σαντιάγο ντε Κερέταρο. [5]
Τα τελευταία της χρόνια, η Μόσκαρι διέμενε στο κτήμα της στη Μαγκιφάλβα (που σήμερα είναι γνωστή ως Μόργκεσντορφ και βρίσκεται στην Αυστρία). Πέθανε εκεί στις 31 Ιουλίου 1917. [4]
Ουγγρική Γεωγραφική Εταιρεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σε όλα τα ταξίδια της, τη Μόσκαρι ενθάρρυνε η Ουγγρική Γεωγραφική Εταιρεία [3] [6] της οποίας ήταν μέλος. Όταν ιδρύθηκε η εταιρεία το 1872, δέχτηκε γυναίκες ως μέλη και ισχυρίζεται ότι ήταν η πρώτη επιστημονική εταιρεία που το έκανε αυτό. Η Μόσκαρι είναι γνωστό ότι έδινε διαλέξεις για τα ταξίδια της σε μέλη της εταιρείας μετά από συγκεκριμένο αίτημα του προέδρου της. [3] [4]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2017.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 «Mocsáry Béláné Fáy Mária | Kagylókürt» (στα Ουγγρικά). Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 «India és Ceylon uti jegyzetek». ELBIDA Projekt (στα Ουγγρικά). Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 Venkovits, Balázs. “‘Proof of What a Hungarian Woman Is Capable of’: Travels of Mrs. Mocsáry in the United States and Mexico.” Hungarian Journal of English and American Studies (HJEAS), vol. 21, no. 1, 2015, pp. 177–194. JSTOR, www.jstor.org/stable/44790637. Accessed 16 Nov. 2020.
- ↑ 5,0 5,1 SZENTE-VARGA, M. Ó. NIKA "IMAGES OF MEXICO IN THE TEXTS OF TWO FEMALE TRAVELERS AT THE BEGINNING OF THE 20TH CENTURY." TRANSNATIONAL AMERICAS: HOME (S), BORDERS AND TRANSGRESSIONS: p. 71. (2019)
- ↑ «Mocsáry Béláné Fáy Mária (Terebess Ázsia Lexikon)». terebess.hu. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Béláné Mocsáry στο Wikimedia Commons